ΝΕΡΟΜΥΛΟΣ
Ο νερόμυλος είχε κτιστεί κατά τα πρώτα χρόνια της Τουρκοκρατίας, όταν ακόμα η περιοχή της Αυλώνας αποτελούσε ένα από τα πιο σπουδαία φέουδα (τσιφλίκια) του νησιού. Ο Χριστοφής Πέσκιας αναφέρει στα χειρόγραφα τετράδιά του: «Όταν λέγαμε νερόμυλον εννοούμε αλευρόμυλον και επειδή το νερόν ήταν αρκετά πολύ εγύριζεν ένα πάγκον που άλεθεν σιτάρι, έναν πάγκο που άλεθεν κριθάρι, ένα εκκοκιστήριον βάμβακος και άλεθεν ακόμη πουργούριν και ρόβιν για τροφή των ζώων. Το νερόν της Μονής Κύκκου ήταν περίπου 15 ίντζες, δηλαδή 200 τόνους την ώραν. Είχεν αλακάτιν που γύριζαν τους μύλους».
Σύμφωνα πάντα με όσα καταγράφει στα ημερολόγια του ο Χριστοφής Πέσκιας, κατά την περίοδο 1914- 1918, όταν ήταν ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, η Μονή Κύκκου εισέπραττε δύο με τρεις χιλιάδες λίρες τον χρόνο. Όλα τα γύρω χωριά έρχονταν στην Αυλώνα να αλέσουν, λόγω έλλειψης πετρελαίου αλλά και λόγω του ότι δεν υπήρχαν στην περιοχή μηχανές να αλέθουν.
Περισσότερες πληροφορίες για τον μύλο μπορείτε να βρείτε εδώ
